Mijn Getuigenis

Als je me een jaar geleden was tegen gekomen en je zou me niet zou kennen zou je denken jeetje dat is nou niet echt bepaald een aardig persoon. Totaal niet vriendelijk, zeg maar gerust nogal een kattenkop. Erg afstandelijk, Altijd een oordeel klaar over alles en iedereen. Boos op de gehele wereld. Liep altijd rond met een gezicht op onweer.(waarschijnlijk dat ik daardoor al die rimpels heb)Ik heb dan ook veel meegemaakt in mijn leven oa niet een hele fijne jeugd gehad, het overlijden van mijn broertje mijn maatje, de postnatale depressie, ook het moeilijke besluit moeten nemen samen met mijn man dat het echt niet verstandig is om voor een tweede kindje te gaan, het moment dat ik volledig werd afgekeurd omdat het werken helaas niet meer ging, door de fysieke en mentale diagnoses oa de chronische vermoeidheid, PEM ,HSP, de recidiverende depressie, de verschillende angststoornissen,PTSS. Ik heb dan ook met enige regelmaat in een flink diep dal gezeten. Wat ook een keer heeft geresulteerd in een opname. En tevens een poging /waar gelukkig die stem was die zei ga toch mee de deur uit om te wandelen.(dit is gelukkig ook mijn redding geweest)Denk dat God toen al bezig was in mijn leven. Ik stond daarom totaal niet open voor contact met mensen omdat in mijn optiek iedereen een naar mens was en het niet goed met me voor hadden. Dit heeft er oa ook mee te maken gehad dat ik helaas vaak ben teleurgesteld ben door mensen zowel in mijn jonge jaren als op volwassene leeftijd. Hierdoor hield ik mensen op afstand, bang om weer teleurgesteld te worden.

Ik ben tijdens de zomervakantie vorig jaar voor het eerst naar Move@Noord geweest samen met Noah. Omdat Noah aan gaf mam ga nou ook eens mee ipv dat pap altijd maar mee gaat, ik vermeed dit omdat ik het lastig vind om de deur uit te gaan(pleinvrees) en de paniekaanvallen en ik daarnaast ook niet goed tegen drukte en prikkels kan. Maar ik dacht ik moet het toch maar weer eens proberen. En uiteindelijk was ik hier iedere dag te vinden ,daar heb ik hele fijne en open gesprekken gehad met zulke lieve mensen en via een aantal mensen werd ik geattendeerd op de Alpha Cursus dat dit ze zoveel moois heeft gebracht in hun leven en ze zeiden goh is het niet een idee om ook eens te kijken of het wat voor jou is. Ik dacht waarom ook niet ,ga er met een open mind naartoe. En ik zie wel wat het me brengt. Kon op dat moment in mijn leven ook wel wat punitiviteit gebruiken.

Maar jeetje moet je me nu zien. Sinds ik via de Alpha Cursus in contact ben gekomen met het geloof dit was in oktober 2025. Ben ik totaal een ander mens. Ik voel me oprecht als herboren. De rust die ik ervaar. Dat is zo’n bijzonder gevoel. Ben niet meer diegene die altijd zo negatief is over alles(kon vroeger nogal klagen),maak me niet meer druk om de kleinste dingen ,ervaar nog nauwelijks stress heb ook niet meer continu dat opgefokte gevoel. Ben niet meer die persoon die boos is op alles en iedereen en als ik dan al boos ben blijf ik er niet meer zo in hangen. Ik was ook echt zo iemand die zo verbitterd was omdat ik in mijn leven veel op mijn bordje heb gehad.  Maar nu sta ik eindelijk weer open voor contact met mensen. Waardoor ik mooiste gesprekken heb met wild vreemde mensen. Bemerk ook dat ik een veel opere houding heb en dit ook uitstraal. En ik durf eindelijk weer langzaam aan mensen toe te laten in mijn leven. Waardoor ik al vele mooie lieve mensen heb mogen leren kennen via de Alpha en de kerk waar ik naartoe ga waar ik ontzettend dankbaar voor ben.

En ik kan nu eindelijk ook op een normale manier een discussie/gesprek aangaan met iemand. Niet dat ik meteen boos of geïrriteerd raak. Omdat diegene een andere mening/visie heeft. Heb nu ook geleerd dat het dan soms beter is om bepaalde mensen te negeren of om ze los te laten. Neem nu gelukkig ook advies aan van een ander. Was daar eerst eigenlijk te eigenwijs voor. Kan daarnaast ook dingen makkelijker los laten, zie gelukkig nu ook in dat ik niet meer iedereen hoef te pleasen omdat ik zo graag aardig gevonden wil worden. (Was hier nogal obsessief in)hoef ook niet meer met iedereen bevriend te zijn. Kan ook beter mijn grenzen aangeven. Ik kan nu ook oprecht zeggen dat ik een veel liever persoon ben geworden veel fijner in de omgang en daarnaast ook een leukere moeder, vrouw en dochter,de band met mijn ouders,gezin en schoonfamilie is zoveel malen fijner geworden nu. En eindelijk kan ik het nu ook gelijk aan Luuk kwijt als ik ergens mee zit eerst hield ik het altijd voor me als ik ergens mee zat omdat ik hem er niet mee wilde lastig vallen.(was oprecht een binnenvetter)Kijk nu ook eindelijk met een positieve blik naar de toekomst. Sta veel positiever in het leven, kan nu ook meer genieten van dingen. Het gaat nu gelukkig vele malen beter met me. Ben nu ook langzaam aan het afbouwen met de medicatie waar ik sinds 2011 aan zit. In de hoop dat ik uiteindelijk zonder medicatie door het leven kan. Ik zal altijd de fysieke en mentale diagnoses bij me dragen, die zullen ook nooit helemaal weg gaan. Maar ik heb nu wel geleerd door het geloof hoe ik er beter mee om kan gaan. Dat ik dingen beter een plekje kan geven. En dat het ok is als iets even niet gaat en dat ik dan om hulp mag vragen. Dat ik mijn zorgen kan en mag uiten bij God, wat mij ook veel rust geeft.

Ik was bij een vriendin op bezoek en ik kreeg toen een ingeving voor een doop datum dit was 10 mei ,ik ben geboren op 6 maart . Maar ik ben twee maanden te vroeg geboren omdat mijn moeder toen heel erg ziek was dit door een zwangerschapsvergiftiging en als ik dan niet gehaald zou worden zou zij komen te overlijden. Dus mijn eigenlijke geboorte datum zou zijn in mei.

Dus ik wordt dan eindelijk gedoopt op 10 mei 🙏❤️Dit lijkt mij een mooie vervolg stap in mijn geloofsreis.

Ben ook benieuwd naar jullie getuigenissen ,laat gerust een reactie achter❤️🙏